Javi Areizaga eta Pablo Gomez mendizale urretxuarrei iraupen luzeko ibilaldiak egitea gustatzen zaie. Hendaiara, Iruñera, Bilbora... joan dira. Duela 30 urte, 1996ko abenduaren 21ean, Urretxutik Logroñora joan ziren.
Duela 30 urte, Javi Areizaga eta Pablo Gomez urretxuarrak Logroñora (Errioxa, Espainia) joan ziren. Horrela esanda, ez dirudi beste munduko ezer. Baina Areizaga eta Gomez ez ziren upategi batera edo ezkondu aurreko agur festa batera joan, eroso-eroso, autobusean. Bi urretxuar hauek oinez joan ziren eta Laurel kale famatua zapaldu ere ez zuten egin, sikiera. Hamaika herri zapaldu zituzten, baina Laurel kalea ez. Aurtengo abenduaren 21ean 30 urte beteko dira.
Areizaga eta Gomez oso ezagunak dira Urretxun. Areizaga, bere mendizaletasunagatik. Urte asko daramatza Goierri kirol elkartearen mendi sailean lanean. Gomez, berriz, zikloturista da. Baina mendia ere gustatzen zaio. Neguan bizikletan ibiltzeari uzten zion eta Areizaga abentura txikiak proposatzen zizkion. Hendaiara, Iruñera, Bilbora… joan dira elkarrekin. Beti, Urretxutik abiatuta.
Areizagak ibilaldi gogorrena Hendaiara egin zutela dela dio. Luzeena, berriz, Logroñora egindakoa da. 127 kilometro egin zituzten. 23 ordu eta erdi eman zituzten oinez. Brinkola, Jabondo, Urbia, Malkorra, Gordoa, Agurain, Egileor, San Joan, Done Bikendi Harana, Kanpezu, Kodes eta Vianatik pasa ziren, Logroñora heldu aurretik.
Gomezi bururatu zitzaion Logroñora joatea. «Jendeak ez nintzela gai izango esaten zidan. Galdu egingo nintzela. Irteera ondo prestatu nuen, ordea. Mapan marra zuzen bat marraztu nuen, Urretxutik Logroñora. Horrela, gutxi gorabehera nondik joan behar ginen ikusi nuen. Ondoren, txangoa egin aurretik, mapan agertzen ziren herrietara joan nintzen. Jubilatuen egoitzetara joaten nintzen eta mapan agertzen zen hurrengo herrira nondik joan galdetzen nien».
Jendeari galdetzea arriskutsua izaten da batzuetan… «Behin, bi gizon eztabaidan hasi ziren. Batek hurrengo herrira nondik joan azaldu zidan eta besteak isil hadi, ez duk inoiz herri hartan neska-lagunik izan eta!, esan zion. Horrelako pasadizoak ez dira inoiz ahazten». Izan ere, txangoa bezain garrantzitsuak dira prestaketa eta jendearekin hartu-emana.
Herrietako jendearen laguntzaz gain, ilargiarena izan zuten. «Gau hartan ilargi betea izango zelako aukeratu genuen abenduaren 21a. Ilargi beteari esker, argia izan genuen gau guztian. Ilargiaren argia izatea oso garrantzitsua izan zen. Linternak eraman genituen, baina ilargiaren argia oso lagungarria da. Walkie-talkie-ak ere eraman genituen, badaezpada ere». Garai hartan ez zegoen sakelako telefonorik oraindik.
Neguko lehen eguna zen eta hotz handia egin zuen. «Urbia, Malkorra… elurtuta zeuden. Iturrietan, Arabako herri altuenean, ia 1.000 metrotara dago, zero azpitik zortzi gradu egiten zuen», gogoratu du Areizagak.
Kafea, kopa eta purua
Urretxutik bero-bero abiatu ziren, ordea. Gomez, batez ere. Izan ere, bazkalostean abiatu ziren Zubi-Ondo elkartetik eta Gomezek ez zion tradiziozko kafe, pattar eta puruari uko egin. Kafeak eta pattarrak ez dute miraririk egiten, ordea, bidean hotza pasa zuten. Logroñora oso nekatuta heldu ziren, Laurel kalera joateko gogorik gabe: Areizagaren senitarteko batek beraien etxea utzi zien eta bertara joan ziren, atseden hartzera. «Ni ohean sartu nintzen eta Javi kalera joan zen», gogoratu du Gomezek. «Hankak luzatzera joan nintzen, profesionalek egiten duten moduan», dio txantxetan. Ibiltzeko gogoa zuen oraindik… Hurrengo egunean, trena hartu eta Urretxura itzuli ziren.
Logroñora txangoa San Tomas egunean egin zuten eta gaztelerazko esanak Santo Tomas, una y no mas dio (San Tomas, bat eta kito) dio. Areizaga eta Gomez ez dira gehiagotan Logroñora oinez joan, baina ez diote mendi irteerak egiteari utzi.
