Atzo bertan jakin nuen azken egunotan zeresan handia ematen ari den txantxa honen berri: Eitzako jaitsieran, Mundo Mejor inguruan —eta agian beste tokiren batean ere bai— egindako fotomuntaketa batzuetan pailazo bat agertzen da, itxura benetan beldurgarriarekin.
Badirudi ideia Rivasen, Madrilen, telebistan hainbeste zabaldu zen pailazoaren kontutik datorrela. Hemen ere, ordea, badirudi kontua nahikoa aztoratzen ari dela gazte eta nerabeen artean. Taldeka ateratzen dira iluntzean pailazoaren bila. Mundo Mejor aldetik gora joaten dira eta, batzuetan, korrika eta izututa jaisten dira, haietako batek pailazoa lurrean, belardi lehorrean sua pizten ikusi duela esaten duelako. Eta, nahiz eta denek jakin irudiak faltsuak direla, beldurra talde osoan zabaltzen da.
Ez du batere graziarik.
Norbaitek telebistan ikusi eta gero fotomuntaketa bat egitea bururatu zaio, eta horrela batzuei beldurra eragiten die, besteei abentura-gogoa ematen dien bitartean. Eta hori guztia, denek badakitenean irudi horiek ez direla benetakoak.
Harritu egiten nau gazteak haren bila ateratzeak gezurrezkoa dela jakinda. Are gehiago harritzen nau haietako batek “Hor dago! Sua egiten ikusi dut” esan eta gainerako guztiak izututa korrika hastea. Zer du horrek dibertigarritik? Zergatik gezurra esan, besteak beldurtuko direla jakinda? Eta, are okerragoa dena, poliziari deitu pailazoa toki batean sua egiten ikusi dutela esateko?
Horrelako txantxa baten atzean daudenak sortu duten zalapartarekin gustura egongo dira, noski. Baina espero dut dibertsio hori amaitzea nor diren jakiten denean eta beren ekintzen ondorioei aurre egin behar dietenean. Azkenean jakingo da nork edo nortzuk egin duten. Halako kontuak ez dira normalean luzaroan ezkutuan geratzen; noizbait norbaitek kontatuko du, harro azalduko da egindakoaz edo beste norbaitek esango du.
Eta bada beste kontu bat ere: horrelako abisu bakoitzak Udaltzaingoa edo Ertzaintza mugiaraztea dakar, zalantza daukat suhiltzaileak ere mugitu diren. Dei bat jasotzen dutenean, ezin dute txantxa dela pentsatu eta bertara ez joan. Egiaztatu egin behar dute. Horixe da beren lana.
Beraz, ez du balio “badakite gezurra dela; ez daitezela joan” esateak. Ez baitakite ziur. Eta, gainera, ezin dute jakin.
Baina hori baino gehiago kezkatzen nau beste zerbaitek: pailazoaren kontu honekin jolasten ari direnek pentsatu al dute une batez zer beldur sor dezaketen haur batzuengan?
Helduoi askotan ahaztu egiten zaigu umeak gure ondoan egoten direla. Mugikorrean argazkiak bilatzen ditugunean, gertatzen ari denaz hitz egiten dugunean, gure elkarrizketak entzuten dituzte eta gure aurpegietan ikusten dute zerbait gertatzen ari dela. Guk txantxetan edo jakin-minagatik hitz egiten dugun bitartean, haiek beren buruan beste istorio bat eraiki dezakete. Eta agian beldur hori ohera eramango dute gauean, eta amesgaizto bihurtuko zaie.
Horregatik, agian komeni da pixka bat pentsatzea bromatan hasi aurretik. Batzuek abentura moduan ikusten dutena besteentzat benetako beldurra izan daiteke.
Eta gazteen jokabideak ere badu bere paradoxatik. Badakite pailazoa ez dela benetakoa, baina haren bila ateratzen dira. Gero, haietako batek ikusi egin duela esaten duenean, besteek sinetsi egiten diote eta denak korrika hasten dira. Beldurra kutsatu egiten da, irudimenak gainerakoa egiten du, eta dibertsio moduan hasitakoak susto ederrean bukatzen du.
Zergatik ateratzen dira existitzen ez dela dakiten zerbaiten bila? Zergatik bihurtu behar dute irudi faltsu bat benetako abentura? Eta, batez ere, zergatik esan behar dute hor nonbaiten, pailazoa ikusi duten inguruan sua dagoela, gainerako guztiak beldurtzeko?
Ez dakit zer den harrigarriagoa: norbaiti halako fotomuntaketa egitea bururatu izana edo beste batzuek hori guztia benetako joko bihurtzea.
Argazki faltsu bat, bere horretan, tontakeria bat besterik ez da. Baina haren ondorioz jendea beldurtzen bada, umeek beldurra hartzen badute, gazteak iluntzean kalean gora eta behera korrika ibiltzen badira eta polizia abisu faltsuak egiaztatzera mugitu behar bada, orduan ez da jada txantxa hutsa.
Besteen beldurrarekin jolasteak ez du batere graziarik.
